मी आणि माझ वादळ ...

मि आणि माझ वादळ .....
नऊ वर्षापुर्वी इवल्या इवल्या मिठ्या चोखत, मिचमिचनारे डोळे ऊघडत , कुशीत आलेल हे वादळ, आल आणि जगण्याचे, विचारांचे , चैतन्याचे संदर्भच बदलुन गेले. जे सुख, आनंद पहिल्या बाळात मिळाला नाही तो ह्या बछडयान कितीतरीपटिने दिला. खर तर नऊ वर्षाचा कालावधी इतका सोप्पा नव्हताच , एक विशेष मुल अन् एक नार्मल मुल दोघांना एकञ तितक्याच प्रेमान, ताकदीन वाढवण कठिण होत .तशीही आपल्या आयुष्यात सोप्पी गोष्ट नाहीच आहे. पण ह्या पिल्लान माञ खुप भरभरून दिल. जिथ एका शब्दासाठी तरसत होतो तिथ ' अरे आता बस्स झाल गप्प बस ' म्हणाव लागत. 'आई हरी दादाला का ग बोलता येत नाही ? किंवा तु फक्त श्रीदादालाच जास्त प्रेम का करतेस मला नाही. " ह्या ऊत्तर नसलेल्या प्रश्नापासुन सुरवात झालेल पिल्लु श्रीसाठी माझ्या डोळ्यात पाणि पाहिल की 'आई ,नको न काळजी करू मि आहे न त्याला स्ंभाळायला, मि मोठा झाल की आरंभ पण बघेल ,माझा वाढदिवस आपण आंरभमध्येच साजरा करूया " असे निरागस वाक्य ऐकल की समाधान वाटत. थोडासा हट्टी, निग्रही, पण भावनीक अस कॉम्बिनेशन ...अगदी माझ्यासारखा .....म्हणुनच मि त्याला वादळ म्हणते, आज माझ्या ह्या वादळाचा नववा वाढदिवस ..... खुप सारेे आशिर्वाद पिल्लु!